fbpx

Ściółkowanie gleby – Dlaczego warto ściółkować glebę w ogrodzie?

Kategorie:
Ściółkowanie gleby w ogrodzie
Z naukowego punktu widzenia, ściółkowanie to okrywanie gleby, które polega na pokryciu jej wierzchniej warstwy materiałem – substancji organicznej lub z tworzywa sztucznego. Niewątpliwie największą zmorą każdego ogrodnika są chwasty! Nie ma nic gorszego niż kolejne wyrastające między naszymi rabatami niepożądane rośliny. Jest jednak cudowny sposób, który może pomóc w ich walce albo je całkowicie wyeliminować. O ile zbawienne korzyści w masowej redukcji niechcianych chwastów dają nam syntetyczne materiały ściółkujące zachęcam Was do mniej efektywnego ale jakże nieproporcjonalnie bardziej korzystnego dla środowiska ściółkowania naturalnymi materiałami. Ściółki naturalne wpływają korzystnie na właściwości fizykochemiczne, biochemiczne i biologiczne gleby. Samo pokrycie roślin materiałem organicznym często bywa nazywane mulczowaniem. Mulczowanie imituje procesy zachodzące w przyrodzie, gdzie obumarła materia organiczna ulega rozkładowi.

Ściółki syntetyczne

  • Czarna folia PE (grubość 0,03-0,05 mm)
  • Czarna włóknina PP (grubość 50-60 g/m2)

Ściółki naturalne

Ściółka naturalna ze słomy
  • Kora – może być przekompostowana lub nie. Poprawia strukturę gleby i chroni przed chwastami, pełni również funkcje dekoracyjne. Ze względu na swoje właściwości polecana jest szczególnie w uprawie roślin kwasolubnych;
  • Kompost – to świetne podłoże i nawóz w jednym, ponieważ jest bogaty w cenne dla roślin składniki odżywcze, które wpływają bezpośrednio na ich wzrost i rozwój;
  • Liście – najlepiej przekompostować przed ściółkowaniem, ponieważ liście mogą zawierać garbniki ograniczające wzrost i rozwój ściółkowanych nimi roślin;
  • Słoma – świetnie sprawdza się w uprawie truskawek, zatrzymuje wilgoć i chroni przed brudzeniem się owoców i liści;
  • Trociny – tylko przekompostowane, ponieważ świeże mogą zaburzać bilans azotu w glebie;
    – włókna drzewne;
  • Papier;
  • Wełna – biowłókniny ściółkujące;
  • Żywe ściółki (z roślin rosnących w międzyrzeczach);
  • Zielone nawozy (skoszona seradela, bobik, koniczyna, facelia, trawa);
  • Skały (piasek, kamień) – ściółka mineralna o niepowtarzalnych walorach dekoracyjnych, często stosowana w uprawie roślin ogrodniczych.


* Folia i włóknina biodegradowalna
(wykonane ze skrobi kukurydzianej, która po zakończeniu wegetacji ulega w 100% biodegradacji)

Liście na kompost - śćiółkowanie gleby

Zalety ściółkowania gleby

Ściółka stabilizuje strukturę gleby i obniża jej degradację wpływając pozytywnie na rosnące w jej obrębie rośliny. Rozkładająca się materia organiczna wzbogaca glebę w próchnicę oraz zwiększa przyswajalność składników pokarmowych przez rośliny. Próchnicotwórcza wartość ściółek naturalnych i organicznych jest zróżnicowana od rodzaju ściółki i jej pochodzenia.

Gleba nie wysusza się tak szybko, ponieważ ściółka stanowi mechaniczną barierę chroniącą przed nadmierną utratą wilgoci przez parowanie wody. Z drugiej strony gleba znajdująca się pod ściółką nie nagrzewa się tak intensywnie. Dzięki czemu mechanizm ten ułatwia rośliną przetrwanie upalnych dni. Wilgotna gleba pomaga również przetrwać roślinom wiosenne przymrozki. Dzieję się tak ponieważ woda ma bardzo dużą pojemność cieplną, co prowadzi do wolniejszego uwalniania ciepła do atmosfery podczas nagłych spadków temperatury. Ciepło to chroni rośliny i ich kwiaty przed przemarznięciem. Wyrównanie wilgotności i temperatury sprzyja rozwojowi organizmów glebowych, biorących aktywny udział w procesach przemiany materii oraz rozwojowi korzeni roślin.

Podczas obfitych deszczów ściółka chroni przed wypłukiwaniem oraz spływaniem gleby (erozja). Ulewne deszcze czy nawadnianie roślin prowadzi w sposób bezpośredni do wymywania składników pokarmowych w głąb profilu gleby. Zaś przy stokach i dużych spadkach do spływania wierzchniej warstwy gleby w dół.

Naturalne ściółki poprawiają życie mikrobiologiczne gleby. Przy rozkładzie ściółki następuje uwalnianie CO2, który korzystnie wpływa na rozwój roślin. Słoma zawiera wszystkie składniki pokarmowe niezbędne do wzrostu i rozwoju roślin. Dodatkowo zmiana mikroklimatu w sferze powietrze-gleba poprawia warunki wzrostu rosnących w jej obrębie roślin. Co z kolei przekłada się na wcześniejszy, wyższy plon o dobrej jakości surowca.

Ściółkowanie gleby w naturalny sposób chroni glebę przed chwastami, co pozwala ograniczyć stosowanie herbicydów do minimum. Spadek zachwaszczenia powiązany jest bezpośrednio z spadkiem dostępu światła do powierzchniowej warstwy gleby, które hamuje kiełkowanie nasion.

Podnosi walory estetyczne oraz izoluje rośliny od gleby. Dzięki czemu poprawia warunki fitosanitarne i zmniejsza podatność roślin na choroby.

Zalety ściółkowania gleby w ogrodzie

Jak stosować ściółki?

Ściółkowanie możemy stosować przez cały rok. Jednak najlepszym i zalecanym przez wielu ogrodników terminem stosowania ściółek jest wiosna. Gleba w tym okresie jest wilgotna i nie zawiera chwastów. Przy stosowaniu ściółek syntetycznych folię lub włókninę rozkładamy na kilka dni przed planowanym wysadzeniem rozsady na miejsce stałe. Należy pamiętać aby boki materiału przysypać glebą. Szybsze rozłożenie materiału pozwoli na kumulację ciepła i wilgoci pod powierzchnią ściółki. Miejsca w których wysadzamy rozsadę nacinamy na krzyż i podwijamy do środka bezpośrednio przed wsadzeniem roślin do gruntu. Takie ściółki zabezpieczają plantacje w 95-98% przed chwastami.

Materiał organiczny przeznaczony do ściółkowania gleby taki jak kora, kamień czy żwir rozsypujemy między roślinami na grubość 3-5 mm. Po pierwszych ulewnych deszczach prawdopodobnie będzie trzeba uzupełnić wymyte części.

Z kolei stosując zieloną masę organiczną do ściółkowania pamiętaj, aby minimalna grubość ściółki, która zapewni skuteczną ochronę przed kiełkowaniem i wzrostem chwastów oraz przesuszaniem gleby wynosi około 5 – 8 cm. Niestety, zabieg ten nie eliminuje chwastów wieloletnich (perz, ostrożeń, skrzyp). Zbyt gruba ściółka może stać się schronieniem dla ślimaków, a w czasie długotrwałych deszczów uniemożliwiać właściwe odparowywanie wody, co może zainicjować procesy gnilne.

Ściółka z kamieni dekoracyjnych

Najlepsze materiały do ściółkowania warzyw

Ze względu na swoje właściwość ściółki są szczególnie polecane w uprawie roślin ciepłolubnych takich jak: pomidory, papryka, tomatillo (miechunka pomidorowa), dynia, ogórek, cukinia itd. Poprawiają one nie tylko strukturę gleby, ale i wilgotność oraz temperaturę w strefie korzeniowej roślin (RTZ). W uprawie warzyw najczęściej stosowanymi ściółkami są ściółki syntetyczne. Bardzo dobre efekty dają również eco ściółki na przykład ze skoszonej trawy. Ważne aby w uprawie warzyw unikać ściółek o wysokiej zawartości węgla. Ściółki z kory, trocin czy igliwia są idealne do upraw sadowniczych. Nie są one stosowane w uprawie warzyw, ponieważ mają niekorzystny stosunek C:N (węgla do azotu). Mikroorganizmy, które rozkładają taką ściółkę pobierają (a raczej zabierają) azot z gleby, który jest niezbędny do wegetatywnego wzrostu roślin. Niekorzystny stosunek C:N powoduje przyhamowanie wzrostu roślin. W takich sytuacjach aby go wyrównać niezbędne jest stosowanie dodatkowego nawożenia nawozami azotowymi.
Ściółkowanie gleby czarną folią polietylenową

Podsumowanie

Stosowanie ściółki w ogrodzie niesie za sobą wiele korzyści. Do najważniejszych z nich należy poprawa właściwości fizykochemicznych i biologicznych gleby, które w sposób pośredni i bezpośredni wpływają na wzrost i rozwój roślin ogrodniczych i warzywnych. Więc jeśli chcesz poprawić mikroklimat wokół roślin, pozbyć się chwastów lub stworzyć rabatę bardziej dekoracyjną, ściółkowanie gleby będzie idealnym rozwiązaniem.

Udostępnij

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on reddit
Share on whatsapp
Share on skype
Share on email

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

PODOBNE WPISY

Piwonia krolowa letnich ogrodow

Piwonia – królowa letnich ogrodów

Piwonia (Paeonia L.) to wdzięczna roślina, która pojawiła się w europejskich ogrodach w XVIII wieku. Jej ojczyzną są Chiny, gdzie była uprawiana jako roślina o cennych właściwościach leczniczych. W ogrodzie uprawiamy najczęściej kultywary piwonii chińskiej, które zachwycają bogactwem barw.

Czytaj więcej »